สายเนื้อควรอ่าน-วัฒนาฟาร์มแบรงกัสฝูงแรกของไทย

image

ฟาร์มนั้นก็คือ วัฒนาฟาร์ม ที่นำเข้าวัวแบรงกัสเข้ามา300ตัวเมื่อ30ปีก่อน บางคนอาจจะรู้จักเพราะวัวบราห์มันเลือดร้อยที่นำเข้ามาด้วยเช่นกัน ใช่แล้วครับวันนี้เราจะพาไปวัฒนาฟาร์มที่ตั้งอยู่ ต.เขาขลุง อ.บ้านโป่ง จ.ราชบุรี ที่เลยไปอีกนิดเดียวก็เข้าเขตเมืองกาญจนบุรีแล้ว บนเนื้อที่ขนาดใหญ่เกือบพันไร่และวัวกว่าสองพันตัวก็ดูน่าจะตื่นตาตื่นใจ แต่ความพิเศษกว่านั้นสำหรับชาวโคบาลแมกกาซีน ก็คือ เราขอสัมภาสน์เจ้าของฟาร์มที่เป็นนักธุรกิจใหญ่ เพื่อขอฟังวิสัยทัศน์เกี่ยวกับโคเนื้อแบรงกัสว่ามันดียังไง

                มาทำความรู้จักเจ้าของกันก่อน คุณสุรจิตร ก้องวัฒนา แม้ว่าจะเลยวัยเกษียณแล้ว แต่ก็ยังคงเป็นประธานกรรมการและกรรมการที่ปรึกษาในบางบริษัทอยู่ เรียกได้ว่าเป็นนักธุรกิจพันล้านก็คงจะไม่ผิด เพราะนับเฉพาะหุ้นของบริษัทสหพัฒนพิบูลจำกัดที่ท่านถืออยู่ก็มีมูลค่าเป็นร้อยล้านแล้ว และแน่นอนคนแบบนี้ความคิดและวิสัยทัศน์ต้องไม่ธรรมดาแน่ ท่านเป็นคนอารมณ์ดี ยังขับรถคล่องชอบขับรถทางไกล และจากที่เคยเจอท่านมาก่อนถ้าไม่ใช่งานที่เป็นพิธีการอะไร ท่านก็จะแต่งตัวลำลองสบายๆเรียบง่ายแบบวันนี้ ท่านให้สัมภาสน์ภายใต้ร่มไม้ในลานบ้านอันร่มรื่นใจกลางพื้นที่กว่าพันไร่รายล้อมด้วยกรงนกกรงไก่สารพัด บ่งบอกถึงความชอบเพาะเลี้ยงสัตว์ที่ท่านบอกว่าชอบมาตั้งแต่เด็ก ล้อมวงมาฟังท่านกัน ท่านอาจจะพูดตรงโผงผางบ้างแรงบ้างและอาจจะมีศัพท์ภาษาอังกฤษปนบ้าง ผู้เขียนก็จะขยายความและเน้นตัวเข้มตรงหัวใจสำคัญให้นะครับ

 

แนวทางการเลี้ยงวัวฝูงขนาดใหญ่และปลายทางวัวขุน

การเลี้ยงวัวทำยังไงให้ ใช้จ่ายน้อย ส่วนมากต้นทุนสูง ให้อาหารเยอะกลัวเวลาคนมาดูแล้ววัวไม่สวย ผมนี่ไม่สนใจเลยท่านกล่าวถึงสิ่งที่เจ้าของฟาร์มต้องคิดก็คือต้นทุนของฟาร์ม “หลักของการเลี้ยงแม่วัว คือ 1.ลี้ยงให้เขาอยู่รอด 2.เลี้ยงให้เขาออกลูกได้ เท่านี้ผมพอใจ บางคนเลี้ยงสวยอ้วนท้วนสมบูรณ์ประคบประหงม จูงได้ เพื่อที่จะเอาไปโชว์อย่างเดียว เลี้ยงแบบนั้นได้แต่ค่าเลี้ยงดูต่อเดือนตัวละเป็นพัน วัวผมเลี้ยงไม่สวย เอามาดูเถอะครับ ไม่สวยแต่มันอยู่ได้ ทั้งหมดนี้จากประสบการณ์” เชื่อหรือไม่คุณสุรจิตรเคยทำวัวไปประกวดเหมือนกัน แต่คงไม่ชอบไม่ใช่แนวทางก็เลยหยุดไป “แรกๆก็เลี้ยงให้สวยเหมือนกันเอาไปประกวดหมดไปอื้อเลย ฮ่า ฮ่า” ท่านกล่าวพร้อมกับหัวเราะอย่างอารมณ์ดี “ตอนหลังคิดว่ากูโง่รึเปล่าวะ ก็เลยลดอาหารข้นลงให้พอเห็นซี่โครง แล้วต้องสมบูรณ์พันธุ์แล้วต้องตกลูกให้เราได้ แค่นั้นพอ” ส่วนใหญ่วัวแม่พันธุ์มีคอกกว้างแยกเป็นฝูงแม่พันธุ์อยู่หลายฝูง และในฟาร์มมีคอกวัวตัวผู้ขุนอยู่ด้วย “แต่วัวตัวผู้ผม ส่งกำแพงแสนไม่เคยน้อยหน้าใคร ตัวกลมป๊อกตัวอ้วนกว่าผมอีก ตัวผู้ขุนคือตัวผู้ที่ไม่ผ่านการคัดเลือกเป็นพ่อพันธุ์ ตัวที่สวยพอก็จะคัดขายเป็นพ่อพันธุ์”

เราหูผึ่งทันที เพราะนี่เป็นปลายทางของวัวเนื้อจำนวนมากในฟาร์มขนาดใหญ่แห่งนี้ เมื่อได้ยินว่าส่งกำแพงแสนก็อยากรู้ว่าวัวขุนแบบนี้ก็ต้องเป็นสมาชิกสหกรณ์กำแพงแสนหรือเปล่า ท่านตอบว่า เป็น ทำเบอร์ลงทะเบียนโคขุน เขารับลูกยุโรปเขารับหมด ชื่อสหกรณ์กำแพงแสนไม่ได้หมายความว่าจะรับแต่วัวพันธุ์กำแพงแสน เอาหนังออกก็ไม่รู้ว่าหน้าตาเป็นยังไงแล้วหละ คนกินก็ไม่รู้หรอกว่าเป็นวัวพันธุ์อะไร แต่มาจากสหกรณ์กำแพงแสน แรกๆผู้เขียนก็เคยสับสนเหมือนกันเรื่องสมาคมโคเนื้อกำแพงแสน ที่ดำเนินการจดทะเบียนโคพันธุ์กำแพงแสนเท่านั้น กับ สหกรณ์โคเนื้อมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน จำกัด ที่รับวัวที่มีเลือดเมืองหนาวไม่น้อยกว่า 50% โดยมีรายชื่อสมาชิกอันดับที่ 284 คือคุณสุรจิตร ด้วยความสับสนตรงนี้เองบางคนก็เข้าใจว่าเนื้อ KU Beef คือเนื้อจากโคพันธุ์กำแพงแสน ซึ่งที่จริงแล้วเนื้อเหล่านั้นมาจากหลากหลายสายพันธุ์

ด้วยความกระหายใครรู้ปลายทางของโคเนื้อแบรงกัส จึงถามอีกว่า ปีหนึ่งหลายตัวไหม ท่านตอบเสียงหนักแน่นว่า “หลายสิบ ของเรานี่ปกติMarbling(ไขมันแทรก)ไม่เคยต่ำกว่า3 มีทั้ง 3 4 5 นานน๊านนนนนนนน” ตรงนี้ท่านลากเสียงยาวมาก “จะมีหลุดซักตัวมา2 เราก็ต้องมาหาสาเหตุดูว่าเกิดจากอะไร ส่วนมากวัวขุนที่Marblingไม่สวย ไม่เชื่อง จำไว้เลยตัวไหนที่มองหน้ามันแล้วเลิกลั่กๆไอ้พวกนี้ มันไม่นิ่งพอที่จะนอนสร้างน้ำมันในตัวมัน เอะอะมันลุกขึ้นมาแล้ว ไอ้พวกแอ๊คทีฟเนี่ยนะอาหารที่มันกินไปเนี่ยมันใช้พลังงานหมดนะ มันเดินหมด แต่ตัวไหนก็ตามที่อิ่มแล้วทำตาเซื่องๆแล้วก็นอน นั่นน่ะรับรองมันสวย” ไขมันแทรกที่ท่านว่าหลุดมาเกรด2นานๆสักตัวนั้น ถ้าไปดูข้อมูลในเวบก็ยังได้ราคา+10บาทต่อ กก. ถ้าไขมันแทรกเกรด 3ได้+20 เกรด4ได้+25 เกรด5ได้+35 แล้วถ้าฟันแท้ไม่เกิน1คู่ยังได้โบนัส+5บาทอีกด้วย(ราคาต่อ กก.) จึงพอสรุปได้ว่าวัวแบรงกัสขุนส่วนใหญ่ได้ไขมันแทรกเกรด 3 4 5 นั่นหมายถึงทำเงินได้เพิ่มขึ้นอีกไม่ใช่น้อย และวัวขุนจำนวนมากเหล่านี้ก็ยังมีความต้องการและมีแหล่งรับซื้อไปทั้งหมด

อีกทั้งการขุนวัวของทางวัฒนาฟาร์มก็ไม่ได้มี เทคนิคพิเศษ โรงเรือนพิเศษ หรืออาหารพิเศษ แต่อย่างใด คุณภาพเนื้อที่ได้มาจากพันธุกรรมดีจากสายพันธุ์แบรงกัสล้วนๆ ไม่ได้มีโรงเรือนอีแวบปรับอากาศหรือพัดลม ทั้งที่เขาขลุงก็มีอากาศที่ค่อนข้างร้อน อาหารที่ใช้ก็ไม่ได้สรรหาปรุงสูตรอะไรพิเศษ ก็เห็นอ้วนสวยดี จนรู้สึกว่านี่หรือวัวขุน มันดูพอจะเอาไปทำพันธุ์ได้ด้วยซ้ำไปเพราะประชากรวัวแบรงกัสพันธุ์แท้ในเมืองไทยยังมีน้อยเหลือเกิน แล้วก็นึกถึงวัวบราห์มันเทาที่เห็นในฟาร์มจึงถามต่อได้ความว่า ส่วนบราห์มันตัวผู้ ไม่ได้ขุน ไม่พอขาย เพราะขายเป็นสายพันธุ์เป็นวัวเลือดร้อย

 

แนวคิดในการจัดการตลาดเนื้อโคขุนพันธุ์แบรงกัส

เราถามถึงการเปรียบเทียบเนื้อนำเข้าที่ดูจะหลั่งไหลเข้ามาหลากหลายเจ้ามากขึ้น ท่านกลับมองว่า “เดี๋ยวนี้มองว่าเนื้ออิมพอร์ทสู้เนื้อในนี้ไม่ได้ เพราะว่า คนที่ไปซื้อก็ไม่รู้ว่าซื้อเนื้ออะไร รู้แต่ว่าอิมพอร์ท ซึ่งมีเกรดเยอะแยะไปหมด ทั้ง Grass Fed (เนื้อโคที่เลี้ยงด้วยหญ้าล้วนๆไม่ได้ให้อาหารข้น), 60วัน Grain Fed, 90วัน Grain Fed, 120วัน Grain fed (เนื้อโคที่เลี้ยงแล้วขุนด้วยอาหารข้นที่ทำจากธัญพืชต่างๆ) ส่วนเรื่อง Aging นี่ไม่มาก ส่วนใหญ่2อาทิตย์ (Aging - การบ่มซาก แขวนแช่เย็นไว้ที่4องศาประมาณ14วัน เพื่อให้เนื้อนุ่มและรสชาติดีขึ้น) เพราะฉะนั้นบ้านเราที่เอาเข้ามา เขาเอาเกรดไหนมา ไม่รู้”

ถ้าเราต้องการขายเนื้อเองหรือรวมกลุ่มกันทำตลาดเองควรจะต้องทำอย่างไร ท่านก็แนะนำเรื่องช่องทางการตลาดให้ว่า “ภัตตาคารบอกจะเอาเนื้อ ถามว่าเอาเนื้อส่วนไหน ซื้ออยู่3ส่วน StriploinหรือSerloin แล้ว Ribeye แล้วก็ Tenderloin ก็คือสันใน 3ตัวนี้อย่างอื่นไม่เอา เราไปขายโรงแรม ภัตตาคาร ก็คือถามว่า เราฆ่าวัวตัวนึงขายภัตตาคารแค่3อย่างเนี่ย เราไม่คุ้ม ทำไม่ได้ ไม่ขาย ต้องซื้อทั้งตัวซิ สุดท้ายขายสหกรณ์กำแพงแสนเพราะเขาสามารถไปทำตลาดชิ้นโน้นชิ้นนี้ได้และเราก็ไม่ต้องไปเสียเวลาไปเหนื่อยใช่ไหม ก็ขายสหกรณ์กำแพงแสนไป”

“แต่ถ้าตั้งใจจริง เปิดร้านอาหาร ทำสเต็กเฮ้าส์ นะครับ แต่ทำสเต็กเฮ้าส์อย่างเดียวไม่พอ ต้องมีความคิดต่อว่า เนื้อดีเข้าตลาดสูงสเต็กเฮ้าส์ เนื้อส่วนรองจะไปไหนนะครับ เนื้อส่วนรองยังมีอีกเยอะที่จะไปทำเป็นอาหารคุณภาพสูงได้ เนื้อย่างเกาหลี เนื้อย่างเกาหลีเนี่ยเขาจะแล่ชิ้นเล็ก เขาจะสามารถแล่แยกไขมันออกมาจากชั้นไอ้สามชั้นBrisketเนี่ยแยกไขมันออกเนื้อแดงตรงนั้นเนี่ยเอาไปย่างได้ ตรงนั้นมักนุ่มแต่ที่เขาไม่สามรถเอาไปโชว์บนจานสเต็กได้เพราะชิ้นไม่ใหญ่ แต่ถ้าทำแบบนี้กินบางๆย่างไฟ ถ้าเราแยกแบบนี้เอาเนื้อชิ้นใหญ่ไปขายฝรั่งขายร้านสเต็ก แต่เกาหลีกินชิ้นบางๆเนื้อชิ้นเล็กขายเป็นเนื้อย่างเกาหลีนะครับ เราก็สามารถเปิดภัตตาคารได้2แบบแล้ว เปิดสเต็ก เปิดเนื้อย่างเกาหลี และส่วนที่เหลือทั้งหมดนะครับ ถ้าทำอาหารไทย แกงเขียวหวาน สตูว์ ภัตตาคารก็ทำสตูว์ได้ ต้ม4ชั่วโมงหรือเข้าเตาอบ2ชั่วโมงครึ่งอะไรก็นิ่มหมด เปิดครบ3อย่าง อีกพวกหนึ่งสุดท้าย เนื้อเปิ่อย ถ้ามีครบ วัวทั้งตัวก็หมด” หลายคนอ่านแล้วก็อาจจะบอกว่าก็เขารวยจะทำอะไรก็ได้ จริงอยู่การลงทุนอาจจจะสูง แต่ถ้ารวมกลุ่มกันทำก็น่าจะพอเป็นไปได้ กำไรส่วนเพิ่มก็น่าจะได้มากกว่าเดิม คือต้องมีต้นทุนและต้องมีเวลาบริหารจัดการด้วย

 

ทำไมถึงต้องเป็นพันธุ์แบรงกัส

คำถามนี้เป็นคำถามที่อยากถามมาก เพราะคุณสุรจิตรเป็นนักธุรกิจไม่ใช่คนทำฟาร์มหรือนักปศุสัตว์ ทำไมและเล็งเห็นอะไรตั้งแต่30ปีก่อนถึงนำแบรงกัสเข้ามา “ผมเอาบราห์มันเข้ามาด้วย เอาเข้ามา2อย่าง และในแบรงกัสก็มีบราห์มัน แล้วก็ดูด้วยว่ามันมีอะไรที่มันผสมกับบราห์มันมาได้บ้าง ก็มี ชาร์เบรย์ ก็เจอปัญหาคลอดยาก ไปดู ซิมบราห์ ไปดู บราห์ฟอร์ด แล้วก็มาดูแองกัส” จริงของท่านเพราะประชากรวัวในฟาร์มที่เห็นก็เป็นบราห์มันเทาอยู่ไม่ใช่น้อย

แต่ท่านก็กล่าวถึงข้อดีท่านประมวลผลจากการดูจนทั่วแล้ว มาลงเอยที่แบรงกัส(ที่สร้างมาจาก แองกัส62.5%+บราห์มัน37.5%) ว่า “ข้อที่ 1 แองกัสเป็นวัวเนื้อที่สามารถให้นมได้มากกว่าพันธุ์อื่น ลูกจะแข็งแรง ข้อที่ 2 แองกัสเป็นวัวที่ให้คุณภาพเนื้อดีกว่าพันธุ์อื่น ข้อที่ 3 ไม่ว่าจะเป็นชาร์โรเล่ส์หรืออะไรก็ตามที่มี Double Muscle (กล้ามเนื้อ2ชั้น) จะให้ไขมันแทรกที่ต่ำ ถ้าเป็นชาร์โรเล่ส์ เบลเยี่ยนบลู กล้ามเนื้อ2ชั้นเนื้อแดงเยอะแต่ว่าไขมันแทรกไม่มี แต่ตลาดบ้านเราเนี่ยต้องการไขมันแทรก

“เมื่อแรกๆ20ปีที่แล้ว มีอาจารย์กำแพงแสนบอกว่าหัวใจของวัวเนื้อบ้านเราคืออายุน้อย ไขมันต่ำ วัวหนุ่มเนื้อนุ่ม ถ้าวัวฟันเกินกี่ซี่อายุเกิน2ขวบเราจะคัดให้เป็นวัวตกเกรดอย่างโน้นอย่างนี้ ผมบอกกับหลายๆคนว่าฝันไปก่อน สุดท้ายซื้อไขมันแทรก วันนี้ซื้อไหมครับ เกรด 3 4 5 คือคุณภาพเนื้อและรสชาติต่างกัน”

“ถ้าขายเนื้อแดงได้ก็ดีนะครับ อย่างออสเตรเลียเนี่ย กลุ่มตลาดสูงขายญี่ปุ่น ญี่ปุ่นเองก็กินเนื้อนำเข้า ตลาดบนเนื้อแพงๆมีกลุ่มอยู่นิดเดียว แต่ตลาดรองลงมามีกว้างมาก พวกนี้เสร็จเนื้อนำเข้าหมดเพราะบ้านเขาต้นทุนผลิตเนื้อแพงกว่า อเมริกาก็เหมือนกันครับ ส่งเนื้อส่วนดีนิวยอร์คคัทไปประเทศอย่างเช่นไทยแลนด์ แต่ว่าตัวเองสั่งเนื้อเข้าจาก อาร์เยนติน่า (ประเทศกลุ่มอเมริกาใต้) และ ออสเตรเลีย เพราะบ้านเขาเองไม่พอกิน เอาไปทำอะไร ทำแฮมเบอร์เกอร์ เนื้อเกรดรองๆลงมาเอามาบดทำเบอร์เกอร์” ตรงนี้ความหมายของท่านก็คือเนื้อเกรดรองราคาถูกกว่า ขายกลุ่มล่างที่เอาไปบดไม่จำเป็นต้องเป็นเนื้อดีมากก็ได้ แต่จะไม่ใช้เนื้อเกรดคุณภาพที่จะขายได้ราคาแพง

นอกจากนี้ท่านยังให้คำแนะนำในการต่อยอดวัวพันธุ์แบรงกัสไปอีกด้วยว่า “ถ้าอยากจะลองนะ ก็เอาวากิวมาผสม แต่.. ผสมแล้วต้องคัด คัดที่Weight Gain(น้ำหนักที่เพิ่มขึ้น)เร็วๆ เพราะวากิวมีชื่อเสียงมากเรื่องโตช้า แบรงกัสอยู่ในคอกขุนAverage(ค่าเฉลี่ย)ที่อเมริกาที่ออสเตรเลีย Weight Gain 1.5ต่อวัน แต่วากิว 2เดือนสุดท้าย Weight Gain 0.6 ถ้าคุณจะเอาไขมันแทรกตอน2เดือนสุดท้ายนั่นน่ะมันกินแต่มันไม่ค่อยโต ตอนนี้กระแสหันมาทำวากิวกันเยอะมาก สุดท้ายถ้าเขาขายตลาดสูงตรงนั้นไม่ได้ ลงมาขายตลาดตรงนี้แต่ต้นทุนเขาสูงกว่าลิบเลยครับ” ตรงนี้ผู้เขียนเข้าใจว่าแบรงกัสโตดี(นมดี ลูกโตไว)และมีไขมันแทรกเป็นทุนอยู่ ถ้าไม่มีวากิวพันธุ์แท้(เลือดร้อย)ก็ควรสร้างลูกผสมวากิวจากแม่แบรงกัส

ด้วยสายตาที่ซอกแซกและความชอบวัวแปลกที่เป็นทุนเดิมแล้ว เราเล็งเห็นว่ามีวัวพันธุ์เท็กซัส ลองฮอร์น (Texas LongHorn) อยู่ด้วยในฟาร์มด้วยหลายตัว ท่านก็เล่าให้ฟังว่า “ผมเอาเข้ามาเล่นๆสนุกๆ 6ตัว ผู้2เมีย4 แล้วมีอยู่วันอยากลอง จับผสมกับแบรงกัส ออกมาลายสวยด้วยและขุนขึ้นด้วย แต่แปลกอยู่อย่างคือลองฮอร์นผสมกับแบรงกัสลูกออกมามีเขาเกือบทุกตัว ยีนส์เด่นเรื่องเขามันเด่นจริงๆ เอาอย่างอื่นผสมกับแบรงกัสส่วนมากจะออกมาไม่มีเขา ยกเว้นแบรกัสตัวที่ไปผสมบราห์มันมานั่นอาจจะมีเขา ตัวเมียของเรามีบางตัว ดูออกเลยนะว่าไม่ทนร้อน มีนะไม่ใช่ไม่มี ถ้าไม่ทนร้อนต้องเอาบราห์มันใส่กลับเพื่อให้มันทนร้อนขึ้น แต่ว่าพวกนี้ก็ปัดตกเป็นคอมเมอร์เชี่ยลหมดแหละ”

 

ที่มาของบราห์มันในฟาร์มและการปรับปรุงพันธุ์

ฝูงบราห์มันเทาที่เห็นก็มีลักษณะลำตัวที่ดี จึงอดไม่ได้ที่จะถามเกี่ยวกับวัวพันธุ์นี้ด้วยเช่นกัน เราจึงถามไปว่าทำไมถึงนำเข้าวัวบราห์มันมาด้วย มาฟังคำตอบของท่านกัน “เลี้ยงใหม่ๆไม่มีความรู้ครับ ก็เอาทนมือทนตีนก่อน ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ท่านกล่าวพร้อมกับหัวเราะเสียงดัง “คิดง่ายๆเลย ทนต่อแมลง ทนต่อความร้อน ทนต่อความชื้น แข็งแรง ปี1990(พ.ศ.2533)เอาบราห์มันเข้ามาพอเป็นแล้วแล้วอีกปีกว่าก็เอาแบรงกัสเข้ามาอีก200-300ตัว”

เราเห็นถังน้ำเชื้อแช่แข็งวางอยู่หลายใบ จึงถามเรื่องการปรับปรุงพันธุ์ คุณสุรจิตรเล่าว่า “เรามีทั้งพ่อทับและผสมเทียมด้วย และผมเคยสั่งพ่อพันธุ์แบรงกัสนำเข้าจากออสเตรเลียเข้ามาเพิ่มด้วยตัวหนึ่ง ประกวดเสร็จได้แชมป์เปี้ยนสดๆร้อนๆผมซื้อเลย ในงาน Royal Beef Show ของ Queensland(รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย) ซื้อปั๊บก็ให้รีดน้ำเชื้อก่อนเพื่อประกันคุณภาพ ได้น้ำเชื้อประมาณ3000หลอดแล้วถึงส่งวัวเข้ามา”

“ทุกทีที่ผมซื้อพ่อวัวก็รีดน้ำเชื้อก่อน บราห์มัน 883 202 ก็รีดน้ำเชื้อก่อน 202 ผมไม่ได้ซื้อทั้งตัว ผมซื้อ5% V8 202/3 ผมซื้อ5%เนี่ย5ล้านนะ เอาน้ำเชื้อมาอย่างเดียว ในอเมริกานี่นะใครจะเอาน้ำเชื้อ 202ไปผสมนี่นะ ไปหาเจ้าของ ก็ซื้อไม่ได้ เขาจะไม่ขาย ถ้าอยากได้ผมขายหุ้นคุณ สมมุติ1%รีดน้ำเชื้อก็จะได้จำนวนหลอดไป1%ของทุกครั้งที่รีด แล้วก็จะไปแจ้งสมาคมว่าคุณเป็นเจ้าของร่วมมีสิทธิ์เซนต์ใบผสมเทียมได้ ไม่มีลายเซ็นก็ส่งขึ้นทะเบียนไม่ได้ และห้ามขายสิทธิ์นี้ต่อ ราคาขายก็จะต่างกัน ขายมีลายเซต์แพงกว่าสมมุติ100เหรียญ ขายแบบไม่มีลายเซนต์20เหรียญ แต่เอาไปทำCommercialจดทะเบียนไม่ได้ อันนี้บ้านเราไม่มีทำกัน แล้วไม่รู้จะเริ่มทำเมื่อไหร่” ผู้เขียนเหมือนจะจำได้ว่ามีฟาร์มในเมืองไทยจะเคยลองขายหุ้นวัวอยู่ แต่ไม่นานก็เลิกราไป แต่ในสมาคมต่างๆไม่มีทำเรื่องสิทธิ์การเซนต์ใบผสมเพื่อเอามาขึ้นทะเบียน “ผมเองก็อยากจะเห็นสมาคมแบรงกัสทำเพื่อรักษาประโยชน์ของผู้บำรุงพันธุ์ที่พัฒนาวัวมาเป็นสิบๆปี” คุณสุรจิตรกล่าวฝากถึงสมาคมฯด้วย

 

เก็บตกส่งท้าย

สิ่งที่ท่านอยากฝากต่อคนเลี้ยงวัวโดยเฉพาะมือใหม่ก็คือ “ส่วนใหญ่คนเลี้ยงวัวบ้านเรา อยากจะเลี้ยงแต่ไม่ศึกษาวิธีการ ไม่ศึกษาข้อมูล” ตรงนี้สำหรับโคบาลรุ่นใหม่นอกจากสื่อหนังสือแล้วก็ยังเข้าถึงข้อมูลทางอินเตอร์เนทได้ง่ายกว่าสมัยก่อน อยากเลี้ยงอะไรก็ใจเย็นๆค่อยๆหาข้อมูลก่อนจึงเป็นเรื่องที่สมควรเป็นอย่างยิ่ง

สำหรับวัวพันธุ์แบรงกัส ท่านกล่าวขำๆว่า “ผมเลี้ยงมา30ปีแล้ว มา2ปีนี้แหละที่คนมาเริ่มรู้จัก” ก็ตรงกับกระแสของตลาดช่วงนี้ที่ต้องยอมรับว่าวัวพันธุ์แบรงกัสมาแรงจริง แต่ถ้าวัฒนาฟาร์มทำมา30ปีแล้วและมีวัวเป็นพันตัวโดยไม่มีปัญหาเรื่องตลาด ก็น่าจะยืนยันได้ว่าเป็นวัวเนื้อคุณภาพที่มีความต้องการของตลาดจริง

สำหรับเกษตรกรที่ไม่มีวัวพันธุ์นี้ คุณสุรจิตรก็แนะนำว่า “ทำแบรงกัสไม่ยาก ถ้ามีHerd Book จดเอาไว้ผสมไปเรื่อยๆ5รุ่นก็ได้พันธุ์แท้เหมือนกัน แต่สมาคมต้องเข้มงวดในการรับจด” ขยายความตรงนี้ก็คือ ทางสมาคมโคไทยแบรงกัสก็มีการรับจดไล่เลือด(Pure Breed)เช่นกัน คือแม่วัวอะไรก็ได้ ผสมกับแบรงกัสพันธุ์แท้เหมือนทำวัวเอฟบราห์มัน พอครบ5ชั่วอายุก็ถือเป็นพันธุ์แท้ได้ วิธีนี้ประหยัดแต่ใช้เวลานาน

แต่สำหรับเกษตรกรที่อยากครอบครองวัวแบรงกัสพันธุ์แท้ ถามว่าถ้ามาขอซื้อจากวัฒนาฟาร์มได้หรือไม่ ท่านก็กล่าวติดตลกอีกว่า “แต่ไหนแต่ไรใครๆก็กลัว บอกว่าวัฒนาฟาร์มแพง ช...หาย” ที่จริงแล้วผู้เขียนคิดว่าไม่แพงเพราะมีราคาที่เป็นมาตราฐานของฟาร์ม คือ “วัวท้องขายอยู่ 120000 วัวสาวขาย 80000 หย่านมขาย 65000 อยากได้ให้ติดต่อคุณจำเนียร 0989104456” อันนี้เป็นราคาวัวเพศเมีย ถ้าจะพูดกันตามจริงแล้วฟาร์มแบรงกัสพันธุ์แท้ในเมืองไทยก็มาซื้อวัวจากที่นี่ไปตั้งสายกันทั้งนั้น เท่าที่ผู้เขียนเห็นมาวัวของที่นี่ไปอยู่ที่อื่นให้กินดีๆก็สวยดูดีทุกตัว ยิ่งเอาไปต่อยอดด้วยน้ำเชื้อนำเข้าดีๆยิ่งออกมาสวย  

มาฟังราคาเพศผู้บ้าง “ตัวผู้เกรดพ่อพันธุ์แล้วแต่ตัวว่าสวยแค่ไหน แสน แสนสอง แสนสาม ก็มี” ราคานี้คือพ่อพันธุ์ตัวโตที่ใช้คุมฝูงได้เลย (ไม่อยากจะบอกว่าจากที่เห็น แค่วัวขุนที่ว่าตกเกรด ก็ดูลำตัวดีท้ายสวย หลังตรง เรียกว่าพอจะเอามาทำพันธุ์แบบราคาประหยัดก็ยังพอไหว) ที่สำคัญที่สุดก็คือ วัวแบรงกัสจากวัฒนาฟาร์ม นั้นถ้ามีประวัติที่มาที่ไป ทางสมาคมโคไทยแบรงกัสยินดีรับจดทะเบียนขึ้นเป็นพันธุ์แท้ เพราะนับว่าเป็นฟาร์มตั้งต้นของวัวแบรงกัสพันธุ์แท้ฟาร์มแรกในเมืองไทย ใครที่อยากครอบครองวัวแบรงกัสพันธุ์แท้ ผู้เขียนแนะนำฟาร์มนี้เลยครับ วัฒนาฟาร์ม

 

แบรงกัส วัวพันธุ์ที่กำลังมาแรงเหลือเกินในตอนนี้ ส่วนใหญ่แล้ววัวที่มีกันก็สร้างกันเองด้วยน้ำเชื้อนำเข้าแองกัสและแบรงกัส หรือตัววัวพันธุ์แท้ที่มีกันอยู่ในเมืองไทยส่วนใหญ่แล้วก็ซื้อต่อมาจากฟาร์มใหญ่รุ่นเ

Go Back